Zomers in Nyerma!

Dit heb ik geschreven voor de Nieuwsbrief van de DFLN, tere van het 10-jarig bestaan.

Een stukkie vanuit mijn dagboek :

Dit is mijn 2e dag, van het 4e jaar, waarin ik als vrijwilligster naar Ladakh kom om het Tara-guesthouse te runnen. In de loop van de jaren werk ik steeds meer samen met Dechen en Chamba-lamo, de twee jongere nonnen van het klooster Chattnyanling.

Dit jaar begin ik als gast! Eerst nog even genieten van de stilte……nou ja, op dit moment even niet want er rijdt een vrachtauto en een ronkende graafmachine af en aan omdat de groentetuin van de nonnen moet worden uitgebreid.
Wij zitten gezellig met elkaar in de schaduw van een boom in het lieflijke prieeltje dat onder  leiding van Dechen dit jaar is neergezet.

In de twee weken die hierop volgen heb ik genoten van de omgeving van Nyerma.

Nu begint mijn werk, een week eerder dan gepland omdat er geen andere vrijwilligers zijn en er al wel een groep gasten gaat komen.

Ik word pas echt wakker om 7.30 u. Dat is laat voor mijn doen hier. De zon staat al hoog boven de bergtoppen en de lucht is knalblauw. Veel nonnen zijn reeds op weg naar een teaching in Leh, een moeizaam lopende oude non hangt zuchtend en steunend haar beddengoed uit, kwetterende vogels en het geluid van het stromende water voor me. Verder is het stil hier.

Straks ga ik ons wasgoed: lakens ,slopen, handdoeken en poetsdoeken van de lijn halen, die gisteren door Chamba is gewassen  en opgehangen. Gelukkig is er sinds  kort een wasmachine daardoor is de was doen een stuk “verlicht”. Hierna ga ik de bedden opmaken en de kamers poetsen want er staan voor vandaag nieuwe gasten op de lijst.  Bij een kop hollandse! koffie even gezellig babbelen met Heike, een Duitse gaste die vandaag weer vertrekt. We horen het geluid van een taxi die ons terrein oprijdt, dat betekent dat de groep van 5 Hollandse vrouwen arriveert. Ze zijn meteen onder de indruk van de stilte en het wijdse uitzicht op de bergen.  Bij de kok van het klooster, Ama-le, bestel ik snel 5 lunches zodat de vrouwen, nadat ze hun intrek hebben genomen op de kamers, in ons eetzaaltje kunnen gaan eten.

De volgende dag begin ik met een ontbijt klaar te maken voor maar liefst 11 personen want gisteren kwam er nog een familie bij. Terwijl ik de ontbijt-afwas sta te doen vertrekken de gasten voor hun dagactiviteit: een trip naar het festival van Thaktok en de familie maakt een wandeling over het berg-plateau naar het klooster Thiksey.

Daarna heb ik anderhalf uur bij de Puja (gebedsdienst) van de nonnen gezeten, in hun tempel in het klooster. Dit keer zongen ze onder leiding van Nawang-le een prachtige mantra.

‘S avonds een hele toer om voor 11 personen een lekkere maaltijd op tafel te zetten. Het lukt als ik ’s middags rond 16.00 uur begin met het snijden van de groentes en niet te vergeten het koken van de rijst zodat die onder een doek verder kan garen. Ama-le en de nonnen koken veel, lekker en snel  met de snelkookpan, zelf vind ik dat nog een hele klus. Maar halverwege mijn verblijf heb ik toch eens een heerlijke maaltijd via de snelkookpan klaargemaakt!

Een hele andere dag, een beetje een saaie dag….die zijn er ook. Alle nonnen zijn weer op pad: Puja’s geven elders, helpen bij hun familie, naar een teaching enz.
Maar ik zit hier nu zonder water want de Sintex (waterton) is leeg en dat betekent nergens water uit de kranen en de was moet nodig gedaan worden maar ik kan niet bij de wasmachine. Voor dit soort calamiteiten hebben we echt de nonnen of de Ladakhi uit de buurt nodig. Helaas er is niemand in de buurt, straks nog maar es proberen om met de dames mobiel contact te maken. En in mijn gedachten houden; “No problem, Josephien-le” zoals de nonnen me regelmatig voorhouden, zoals wij het oude gezegde kennen: “Komt tijd komt raad”.

Aan het eind van de dag begint het regelmatig te waaien, zoals nu het lijkt wel een zandstorm, snel de plastic stoelen naar binnen en oeps.. daar gaat de bak van de hond die zonet nog heerlijk stond te  smullen van een restje eten van gisteren. De storm is net zo snel weer weg als ie gekomen is.
Dan is het tijd om te gaan slapen, morgen moet ik vroeg op want  met het eerste vliegtuig komt er een grote groep direct naar hier en ze willen graag nog ontbijten.

Buiten was er vanavond een prachtige dubbele regenboog!

  • Both comments and trackbacks are currently closed.
  • Trackback URI: http://www.jambudel.net/ladakh/wp-trackback.php?p=257
  • Comments RSS 2.0

Comments are closed.